Peter

 

Wie:

Peter Vanhommerig, geboren op 2 januari 1962 in Bocholtz,
vanaf uur nul bassist bij Bloody Buccaneers.

 

Basgitaar:

Ergens in de 70's ontdekte ik dat ik iets met muziek moest gaan doen. Maar wat precies wist ik nog niet. Ik speelde even klarinet bij de plaatselijke Harmonie met de intentie saxofoon te gaan spelen, klooide wat op toetsen en gitaren en ben uiteindelijk drummer geworden bij een band die nooit een naam heeft gehad. Hierin kon ik mijn puberagressie geheel kwijt. Of dat al muziek was weet ik achteraf eigenlijk niet zo zeker, het was wel hard. LP's van Saxon, Iron Maiden en Judas Priest stonden in mijn rek. Hoe harder hoe beter. Gelijk met mijn eigen groei veranderde mijn muzieksmaak ook.

Ik drumde in een band met 'normale' rockmuziek, eigen nummers en covers van ZZ-Top, Rory Gallagher en Herman Brood. Ik begon echter steeds meer respect te krijgen voor het gitaarspel. Een totaal andere manier van muzikaal uiten. Mijn muziekrichting was inmiddels breder geworden. Thin Lizzy en Rush inspireerden me behoorlijk maar ook vaderlandse bands uit die tijd zoals Golden Earring, Vitesse, Hollander, New Adventures enz. lieten me niet koud. Ik kocht een zesde hands Aria Les Paul imitatie waarop ik mijn eerste akkoorden leerde. Maar al snel kwam ik er achter dat de combinatie van mijn overdimensionale handen en een 'normale' gitaar niet de ideale was. Tijdens Pinkpop 1979 stond ik naar Geddy Lee van Rush met z’n Rickenbacker te staren, de liefde voor de basgitaar was geboren. In dat jaar kreeg ik met de kerst een heuse Fender P-Bass imitatie uit Korea van mijn vader. Ik heb ze nu nog!

 

Golden Earring:

Nee, ik was nooit een echte Golden Earring fan, waarmee ik zeker niet wil zeggen dat hun muziek me niet aansprak, in tegendeel. In 1982 was ik voor 't eerst bij een concert van hen in een feesttent in Mechelen (Zuid-Limburg). Steengoed. Ik heb zelfs nog enkele foto's van toen. De Earring speelde daar toen elk jaar weer, en ik was er ook ieder jaar weer bij. "To the Hilt", "LIVE" en "2nd Live" waren de eerste LP's die ik kocht.

Toen Henk en Jan (voormalige drummer van Bloody Buccaneers) me in 2001 benaderden om een band te beginnen met de bedoeling om Golden Earring muziek te gaan spelen stond voor mij het idee om samen met die twee muziek te maken boven het spelen van Golden Earring muziek.

Bij het steeds weer luisteren en analyseren van de verschillende GE-nummers werd de liefde voor Golden Earring steeds meer aangewakkerd en begon mijn respect voor GE steeds meer te groeien. Nummers die ik al duizend maal gehoord had ging ik opeens in een heel ander licht zien.

Ik ben nog steeds geen 'echte' Earring fan denk ik. Wat is dat eigenlijk, een 'fan'? Ik vind ze steengoed, heb enorm veel respect voor hen en zij staan in mijn top 10 van meest gewaardeerde bands naast o.a. Toto, Rush, Thin Lizzy en Pink Floyd. Ik bezoek nu ieder concert dat een beetje in de buurt is. Liefst elektrisch.

In 2005 stond ik met Don (de zoon van mijn vriendin) bij Pinkpop helemaal vooraan. Indrukwekkend om te zien hoe een headbangende 14 jarige puber totaal overrompeld werd door vier 50+sers tussen een wand van wel 100.000 Watt muziekvermogen. Om zo'n jonge Slipknot-aanbidder, die ik voor het concert nog hoorde zeggen "ach jij met je opa-band", na het concert alleen nog maar woorden als "Boh, Kicks, Vet, klasse, wat een waanzinnige power" hoorde.

 

  (click to enlarge)

 

Rinus Gerritsen:

Bij het oprichten van Bloody Buccaneers dacht ik "makkie. Wat Rinus zich bij elkaar plukt valt wel mee". Inmiddels weet ik beter. Bij het beluisteren en instuderen van de nummers heb ik Cd's krom gedraaid om achter zijn loopjes en freewheeltjes te komen. Vaak totaal onlogisch lijkend, maar het past gewoon en maakt het nét zo speciaal. Speel je dan verschillende versies van eenzelfde nummer, is ook iedere versie weer anders. Mijn respect voor Rinus begon van dag tot dag te groeien en groeit nog steeds.

Op 18 mei 2002 bezocht ik in Wessem een concert van Golden Earring. Ik stond helemaal vooraan bij Rinus zodat ik alles kon zien. Ik wist niet wat ik zag. Hoe doet ie dit? Hoe pakt ie dat? Huh? Die Darwin bas... is die in 'D' gestemd? Zijn technieken fascineerden me. Er kwam ook een beetje frustratie bij me op. De manier waarop hij speelt, 'n soort fingerpicking afgewisseld met een plectrum, net als ik nu vaak doe. Ik heb veel geleerd die avond, vooral dat je moet durven freewheelen. Die avond is Rinus een bas-idool voor me geworden. Na afloop van het concert ben ik backstage nog met hem op de foto gegaan. Ik noemde hem een virtuoos. Hij keek me aan en glimlachte even alsof hij wilde zeggen "ben jij maf".

 

Bloody Buccaneers:

Henk Schaakxs en Jan van der Ploeg kende ik al uit de begintijd van mijn "muziekcarrière" ergens in de seventies. Eerst was ik roadie bij hun band 'Point', later was ik bassist in hun band 'Point Attack'. Toen Point Attack er in 1994 mee kapte ben ik gestopt met muziek maken. Alles behalve mijn eerste bas werd verkocht. Geen drive en tijd meer om weer helemaal opnieuw te beginnen met een band.

In 1999 hebben veranderingen in mijn leven plaats gevonden. Ik ben mijn destijds al 20 jaar oude P-bass uit de tas gaan halen en ben weer begonnen met oefenen. Het jeukte van alle kanten om weer iets te gaan doen met muziek.

Op dat moment landde een brief op mijn mat, e-mail bestond nog niet, met de uitnodiging van Henk en Jan met het GE-tribute-idee. Na een jaar stevig oefenen sta je dan samen voor het eerst op het podium met de band Bloody Buccaneers.

Gear:

Hoofdzakelijk speel ik op een Peavey Zephyr C5-NT Custom. Deze heb ik opgewaardeerd met Gotoh tuners en een ABM bridge. Als backup bass heb ik een Ibanez SR 705. In 2010 heb ik nog een Danelectro '58 longhorn Copperburst short scale bass 'gevonden'. Gewoon voor de fun, apart model met een aparte kleurstelling en een hele eigen vintage sound. In 2015 is de collectie uitgebreid met een Doodad The Jilted Fretless.

Het geheel wordt via KORG AX3000B multi-effect, versterkt door een Peavey TNT115 BW. Via de ingebouwde crossover van de Peavey TNT stuur ik de hoge tonen naar een kleine 40 watt combo met een 10" speaker die er bovenop staat.

Snaren gebruik ik meestal La Bella Super steps, La Bella Stainless Steel en D'Addario EPS170-5 XL ProSteels op de 5-snarige bassen. Op de Dano RotoSound swingBass R66s. Op de fretless ben ik nog zoekende.